Hari Raya in Maleisie

In Maleisie heb ik het eiland Redang bezocht. Daar heb ik weer een paar prachtige duiken gemaakt (een groene schildpad van 1 meter gezien, een sting ray en kwallen, inktvissen en een grote mureen van twee polsen dik) en gesnorkeld tussen de haaien. Bij de duikschool hebben een hoop mensen lol gehad om mijn naam. Ik werd daar the Bos genoemd. Gezellige mensen! Het water van de Zuid Chinese Zee is overigens zo warm (27 graden), dat ik geen wetsuit nodig had onder water.


Op een van de foto's zie je blauwe stippen in het zand; overblijfsels van het rif (een lichtgevend alg, vloeibaar..). Toen ik 's avonds over het strand liep, zag je ik ze onder mijn voeten opglimmen (in de vloedlijn). Overigens was het water uit de kraan daar ontzettend vies. Zowieso kun je het niet drinken, maar het stonk ongelooflijk. Anyway, I've got used to it. Al had ik het idee dat mijn kleren na een wasje nog steeds niet schoon waren.


Na Redang Island kon ik gelukkig bij een groep chinezen aansluiten. Er reden nog steeds geen bussen, vanwege de viering van Hari Raya, maar de chauffeur wilde mij gelukkig afzetten in Rantau Abang Beach. Daar vond ik uiteindelijk met de hulp van een taxichauffeur een guesthouse wat open was (alle hotels waren ook dicht). In Dahima's guesthouse heb ik de mooiste tijd tot nu toe gehad! Dahima (een Engelse vrouw, al 22 jaar moslima in Maleisie) heeft me ontzettend verwend. Ik werd uitgenodigd om met haar familie Hari Raya te vieren. Er waren geen winkels open, dus ik heb elke dag bij hun gegeten. Met mijn handen! En ik kan je zeggen, is best een kunst om dat te kunnen. Met stokjes eten is er niets bij. Het was heerlijk.

Echt heel bijzonder om zo de cultuur te leren kennen. Ze namen me overal mee naar toe en bij de zus van Dahima's man was ik ook welkom. Daar thee gedronken en tussen de slapende kinderen op de vloer. Was heel speciaal om daar te zijn. De kids van Dahima heb ik Nederlandse spelletjes geleerd (zoals stand in de mand) en we hebben ook op het strand kastelen gebouwd.

Bij zonsopgang en ondergang heb ik het strand afgespeurd in de hoop om de schildpadden aan land te zien komen om hun eieren te leggen. Helaas waren er geen. Door visserij, netten en stroperij is de populatie gedaald, wat erg zorgwekkend is. Dahima vertelde dat er vroeger wel 8 tot 10 schildpadden per nacht kwamen. Dramatisch dus. Wel lief dat ze mij meenamen naar het turtle information centre. Was eigenlijk dicht, maar ik mocht een kijkje nemen. Vervolgens hebben we een gewonde groene schildpad (botsing met boot) naar een bassin gebracht. Op de foto's zien jullie ook een albino schildpadje (zonder rode ogen).

In de omgeving heb ik gewandeld, wilde apen gezien,  zwijnen gehoord, grote leguaan en mooie vogels. Ik wilde ook de biggest Cengal tree bekijken (in Pasir Raya Forest Reserve). Het is werelds oudste & hoogste chengal boom (diameter van 17 meter, 65 meter hoog en ongeveer 1300 jaar). Toen we daar aankwamen bleek het te ver weg te zijn (4 uur lopen) voor in mijn eentje, zonder begeleiding. Dus bracht de chauffeur mij naar de Chemerong Waterfalls (350 meter), wat prachtig was (uitgezonderd de bloedzuigers op mijn benen dan ;) ).


Vanuit Dungun heb ik de nachtbus naar Kuala Lumpur (KL) genomen. Ik was gebroken de volgende dag, want echt slapen lukte me niet. In KL was het in een keer een wereld vol merken, luxe, Mc Donalds, Starbucks & metro's. Was een te gekke stad, omdat het en natuur heeft, parken en openbare zwemgelegenheid naast de twin towers en (op 20 minuutjes rijden) de batu caves, waar de hindoes jaarlijks hun bedevaart hebben.

Ik heb ook een park bezocht met vuurvliegjes (leek net op christmastrees, omdat ze in een ritme flikkeren), op olifanten gereden en hun gewassen, ben dus de petronas towers ingeweest, heb een biosje gepakt (film: a perfect getaway), gefeest met chinese new year, een vogel- en vlinderpark bezocht en me verbaast over de vele ratten in de straat en de kakkerlakken in de winkels. KL was fun!


Toen ik de bus naar Singapore nam, begon het ontzettend te storten. Een oud vrouwtje heeft me onder de paraplu meegenomen naar de wachtplek. Dat zijn echt de leukste ervaringen. Echt heel lief. Toen ik daar stond, sloeg de bliksem in. Wat een knal! De reis duurde zo'n 6 tot 7 uur.

http://picasaweb.google.com/bos.lieke/Maleisie?authkey=Gv1sRgCKbh3P_w7dvjfw#

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer