Fraser Island

Okay you guys ff wat geschiedenis:

Fraser Island dankt z'n naam aan captain of the stirling castle die er in 1836 strandde. Zijn vrouw overleefde het dankzij de hulp van de locale aboriginals. De locals noemden het eiland ook wel K'Gari (paradise). Het eiland is 120 bij 15 km en bestaat dus uit zand wat zich over 800.000 jaar daar heeft opgehoopt.

Het is echt heel bijzonder om te zien dat er op zand zoveel rainforest kan groeien (er zijn ook zo'n 40 meren met krokodillen, catfishes en slangen uiteraard). De duinen (sandblows) zijn inmens groot (een soort van Soesterduinen, maar dan zoveel keer uitvergroot..). Ze zijn zo 224 meter hoog?!

Het eiland is gebruikt voor explotatie van timber, turpetine (satiny) en mineralen uit het zand. Na 1993 werd het een beschermd gebied en kwam Fraser op de lijst van World Heritage Area's.

In Dingo's hostel kregen we een briefing voordat we het eiland op gingen. We bekeken een video over de risico's, de do en don't. En het waren er nogal wat... Er zijn ernstige (dodelijke) ongelukken gebeurd door te hard rijden over het strand (door wash-outs of woopsiedoos).

Dus Merv (onze 4WD autoverhuurder) vertelde ons hoe de auto te rijden (H2, H4 en Low4). Met zijn knippende vingers, peacevingers, z'n leuke phrases (zoals 'de smile on your dail' & 'too cool 4 school' etc) en zijn enthousiasme werden we goed voorbereid; Wanneer te rijden (lo/ high tide), waar je ijs (voor koelbox) kon halen, hoe naar 'bushtoillet' te gaan (50 meter van fresh water, 50 cm diep) en hoe extra charges te vermijden. Later zouden we hem nog vaak immiteren. Het was een toffe gast!

Er waren 4 auto's van ons hostel en ik zat in een hele leuke groep. We hebben ontzettend veel lol gehad om de domste dingen. Goede muziek geluisterd, een paar keer de auto uit het zand geduwd en games gedaan onder de milky way. Bij lake Wabby (omringt door eucalyptus bomen) en lake McKenzie hebben we ons wat kunnen opfrissen. We konden de zee niet in (vanwege gevaarlijke stromingen en haaien) en vanwege ecosysteem dus ook geen zeep gebruiken. We hebben elkaar dus goed leren kennen ;)

 
In Eli Creek lieten we ons stroomafwaarts drijven, we reden langs gekleurde zandcliffs (Pinnacles), we bezochten een schipwrak 'The Maheno', een in 1935 gestrand passagiersschip en zagen bij Indian Head de mantaroggen in de zee zwemmen! Ook hebben we een haai gezien en wat dolfijnen en schildpadden.

Toen ik een stuk over het strand reed, op weg naar onze campingplek waren we wat laat. Ik moest dus een stuk door de oceaan rijden, wat wel vet was. Kortom: een hele toffe trip en ook al zat het zand echt overal en nergens; ik kan iedereen aanraden om een selfguided tour te doen ipv een guided one in een bus waar je in resorts slaapt. En book met Dingo's of Peter Pans Travel Agengy: ze zijn sweet!

Tot later,

Lieke!

      

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer